تاثیر کم شنوایی بر گفتار و زبان در کودکان و بزرگسالان می تواند از ایجاد مشکل در درک کلمات و مکالمات تا تاخیر در رشد زبان، اختلال تلفظ و کاهش کیفیت ارتباطات روزمره متفاوت باشد. شدت این مشکلات به عواملی مانند میزان کم شنوایی، یک طرفه یا دوطرفه بودن آن، زمان شروع مشکل و سرعت تشخیص و درمان بستگی دارد.
در کودکان اهمیت این موضوع بیشتر است زیرا سال های نخست زندگی دوره مهمی برای یادگیری زبان و شکل گیری مهارت های گفتاری محسوب می شود. در بزرگسالان نیز کاهش شنوایی ممکن است درک گفتار، ارتباط اجتماعی و حتی عملکرد شغلی را تحت تاثیر قرار دهد.
یادگیری زبان تا حد زیادی به دریافت صداهای گفتاری وابسته است. کودک با شنیدن صحبت های والدین و اطرافیان به تدریج صداها، کلمات، جمله ها و قواعد زبان را یاد می گیرد.
اگر کودک بخشی از صداهای گفتاری را نشنود ممکن است اطلاعات زبانی را ناقص دریافت کند. برای مثال، ممکن است انتهای بعضی کلمات یا صداهای فرکانس بالا را به خوبی تشخیص ندهد. در نتیجه الگویی که برای یادگیری تلفظ و ساختار زبان در اختیار دارد ناقص خواهد بود.
کم شنوایی می تواند در موارد زیر تأثیر بگذارد.
البته وجود کم شنوایی به این معنی نیست که همه افراد حتماً دچار اختلال گفتار یا زبان می شوند. نوع و شدت کم شنوایی و زمان شروع مداخله نقش مهمی در نتیجه نهایی دارد.
کودکان برای رشد طبیعی گفتار و زبان به دریافت مداوم و واضح اطلاعات شنیداری نیاز دارند. به همین دلیل کم شنوایی در سنین پایین می تواند روند رشد ارتباطی کودک را تحت تاثیر قرار دهد.
هرچه کم شنوایی شدید تر باشد یا مدت بیشتری تشخیص داده نشود احتمال محدود شدن دسترسی کودک به اطلاعات گفتاری افزایش پیدا می کند. با این حال حتی کم شنوایی خفیف یا یک طرفه نیز ممکن است در محیط های پر سروصدا یا کلاس درس مشکل ایجاد کند.
یکی از نگرانی های مهم والدین تاخیر در شروع صحبت کردن کودک است.
اگر کودک صداهای گفتاری را به اندازه کافی دریافت نکند ممکن است یادگیری کلمات برای او دشوارتر شود. برای مثال، ممکن است کودک نسبت به همسالان خود کلمات کمتری استفاده کند یا برای بیان خواسته هایش بیشتر از اشاره و حرکات استفاده کند.
البته هر تاخیر گفتاری الزاماً ناشی از کم شنوایی نیست. عوامل رشدی، زبانی، شناختی و محیطی نیز می توانند در رشد گفتار نقش داشته باشند. بنابراین در صورت وجود تاخیر گفتاری بررسی شنوایی یکی از ارزیابی های مهم است.
کودکان بخش زیادی از واژگان خود را از طریق شنیدن صحبت های اطرافیان یاد می گیرند.
کودکی که در شنیدن مکالمات مشکل دارد ممکن است فرصت کمتری برای دریافت کلمات جدید داشته باشد. این مسئله می تواند باعث شود دایره لغات او با سرعت کمتری گسترش پیدا کند.
برای نمونه، ممکن است کودک کلمات روزمره را به خوبی بداند اما درک واژه های کمتر رایج یا مفاهیم انتزاعی برای او دشوارتر باشد.
رشد زبان فقط به یادگیری کلمات محدود نمی شود. کودک باید یاد بگیرد چگونه کلمات را در کنار یک دیگر قرار دهد و جمله های درست بسازد.
کم شنوایی می تواند دریافت الگوهای پیچیده تر زبان را دشوار کند. در نتیجه بعضی کودکان ممکن است بیشتر از جملات کوتاه استفاده کنند یا در به کارگیری ساختارهای دستوری پیچیده تر مشکل داشته باشند.
این مشکلات ممکن است در استفاده از موارد زیر دیده شوند.
افعال و زمان های مختلف
برای یادگیری تلفظ صحیح کودک باید بتواند صداها را بشنود و تفاوت آنها را تشخیص دهد.
اگر بعضی صداها به دلیل کم شنوایی واضح دریافت نشوند ممکن است کودک آنها را حذف، جایگزین یا متفاوت تلفظ کند.
در نتیجه، گفتار کودک ممکن است برای افراد ناآشنا کمتر قابل فهم باشد.
البته نوع خطای تلفظی به الگوی کم شنوایی و صداهایی که کمتر دریافت می شوند بستگی دارد.
برخی علائم می توانند والدین را نسبت به وجود مشکل شنوایی یا پیامد های ارتباطی آن حساس کنند.
از جمله.
وجود این نشانه ها به تنهایی تشخیص کم شنوایی محسوب نمی شود اما بهتر است در صورت تداوم آنها ارزیابی شنوایی انجام شود.
بله، کم شنوایی یک طرفه نیز می تواند اهمیت داشته باشد.
کودک دارای شنوایی طبیعی در یک گوش ممکن است در محیط آرام عملکرد مناسبی داشته باشد اما در محیط هایی که صدای پس زمینه زیاد است تشخیص گفتار برای او دشوارتر شود.
برای مثال، کلاس درس، مهمانی، زمین بازی و محیط های گروهی می توانند شرایط چالش برانگیزی ایجاد کنند.
در چنین موقعیت هایی کودک ممکن است بخشی از صحبت معلم یا دوستانش را از دست بدهد. به همین دلیل کم شنوایی یک طرفه نیز باید ارزیابی و در صورت نیاز پیگیری شود.
بخش قابل توجهی از آموزش در مدرسه از طریق گفتار انجام می شود.
معلم توضیح می دهد، سؤال می پرسد، دستور فعالیت می دهد و درباره مطالب درسی صحبت می کند. اگر کودک نتواند بخشی از این اطلاعات را دریافت کند ممکن است در یادگیری با چالش مواجه شود.
این موضوع به خصوص در کودکانی که کم شنوایی آنها تشخیص داده نشده است اهمیت دارد زیرا ممکن است مشکلات آموزشی آنها به اشتباه به بی توجهی یا کم کاری نسبت داده شود.
وضعیت بزرگسالان با کودکان تفاوت دارد. بیشتر بزرگسالان پیش از ایجاد کم شنوایی، زبان و گفتار را به طور کامل یاد گرفته اند. بنابراین مشکل اصلی معمولاً به شکل تاخیر در یادگیری زبان دیده نمی شود.
با این حال کم شنوایی می تواند توانایی فرد در دریافت و درک گفتار دیگران را کاهش دهد.
فرد ممکن است در شرایط زیر بیشتر دچار مشکل شود:
ارتباط مؤثر فقط به شنیدن کلمات محدود نمی شود. فرد باید بتواند گفت وگو را دنبال کند، پاسخ مناسب بدهد و در زمان درست وارد مکالمه شود.
کم شنوایی ممکن است باعث شود فرد بخشی از گفت وگو را از دست بدهد و پاسخ او با موضوع صحبت هماهنگ نباشد.
در چنین شرایطی برخی افراد به مرور از مکالمات گروهی فاصله می گیرند یا حضور در محیط های اجتماعی را محدود می کنند.
به همین دلیل درمان کم شنوایی می تواند فراتر از بهتر شنیدن باشد و به حفظ ارتباط مؤثر فرد با خانواده، دوستان و محیط کاری کمک کند.
تشخیص کم شنوایی معمولاً با توجه به سن، علائم و شرایط فرد انجام می شود.
ارزیابی ممکن است شامل بررسی های مختلف شنوایی باشد تا مشخص شود.
در کودکان علاوه بر ارزیابی شنوایی، بررسی رشد گفتار و زبان نیز اهمیت زیادی دارد.
اگر کودک کم شنوا باشد اما از نظر زبان متناسب با سن خود پیشرفت کند رویکرد توانبخشی او ممکن است با کودکی که دچار تاخیر زبانی شده است متفاوت باشد.
روش درمان بر اساس علت و شدت کم شنوایی تعیین می شود.
بسته به شرایط فرد ممکن است از روش هایی مانند موارد زیر استفاده شود.
سمعک برای برخی افراد مبتلا به کم شنوایی می تواند دسترسی به صداها و گفتار را افزایش دهد.
تنظیم صحیح سمعک اهمیت زیادی دارد زیرا هدف تنها بلند تر کردن صدا نیست بلکه باید تا حد امکان دسترسی فرد به اطلاعات گفتاری بهتر شود.
در کودکان بررسی منظم عملکرد سمعک و میزان استفاده از آن اهمیت ویژه ای دارد.
در برخی افراد مبتلا به کم شنوایی شدید تا عمیق کاشت حلزون می تواند یکی از گزینه های درمانی باشد.
کاندیداتوری برای کاشت حلزون باید توسط تیم تخصصی و پس از انجام ارزیابی های لازم مشخص شود.
توانبخشی شنوایی به فرد کمک می کند از توانایی شنوایی خود و تجهیزات کمک شنوایی استفاده موثرتری داشته باشد.
این فرایند می تواند شامل آموزش مهارت هایی مانند تشخیص صدا، درک گفتار، استفاده صحیح از تجهیزات و راه کارهای ارتباطی باشد.
در کودکان توانبخشی شنوایی معمولاً باید در کنار حمایت خانواده و پیگیری رشد گفتار و زبان انجام شود.
خانواده یکی از مهم ترین عوامل موفقیت برنامه توانبخشی کودک است.
والدین می توانند با رعایت چند نکته به رشد ارتباطی کودک کمک کنند.
برای بررسی مشکلات شنوایی و پیامد های احتمالی آن بر گفتار و زبان انتخاب یک مجموعه تخصصی و انجام ارزیابی دقیق اهمیت زیادی دارد.
کلینیک جلفا نیز با اضافه شدن خدمات مرتبط با این حوزه به مجموعه خود می تواند گزینه ای برای افرادی باشد که به ارزیابی و پیگیری مشکلات شنوایی، گفتاری و ارتباطی نیاز دارند.
در کودکان بررسی دقیق شنوایی در کنار ارزیابی رشد گفتار و زبان اهمیت ویژه ای دارد. در بزرگسالان نیز هدف از مراجعه می تواند بررسی میزان کاهش شنوایی، مشکلات درک گفتار و انتخاب راه کار مناسب برای بهبود ارتباطات روزمره باشد.
بهتر است روند درمان و توانبخشی بر اساس شرایط اختصاصی هر فرد طراحی شود زیرا یک روش واحد برای تمام افراد مبتلا به کم شنوایی مناسب نیست.
همه انواع کم شنوایی قابل پیشگیری نیستند اما می توان با تشخیص زود هنگام و کاهش عوامل خطر احتمال برخی مشکلات را کاهش داد.
برخی اقدامات مهم عبارت اند از.
توجه به غربالگری شنوایی
خیر. شدت و نوع کم شنوایی، زمان شروع آن، مدت زمان تشخیص داده نشدن و میزان دسترسی کودک به زبان و صدا بر پیامد های گفتاری تأثیر می گذارند.
بله. کم شنوایی خفیف ممکن است به خصوص در محیط های شلوغ باعث شود فرد بخشی از گفتار را از دست بدهد. این موضوع در کودکان مدرسه ای اهمیت بیشتری پیدا می کند.
می تواند یکی از نشانه ها باشد اما به تنهایی برای تشخیص کافی نیست. بهتر است علائم دیگری مانند درخواست برای تکرار، مشکل در مکالمه یا پاسخ ندادن به صداها نیز بررسی شوند.
در بسیاری از موارد بررسی شنوایی یکی از مراحل مهم ارزیابی تاخیر گفتار است زیرا بدون اطمینان از وضعیت شنوایی نمی توان علت مشکل زبانی یا گفتاری را به طور کامل بررسی کرد. بسته به شرایط ممکن است کودک به ارزیابی هم زمان توسط متخصصان مختلف نیاز داشته باشد.
کم شنوایی می تواند در هر سنی بر کیفیت ارتباط تاثیر بگذارد اما پیامد های آن در کودکان اهمیت ویژه ای دارد زیرا شنوایی مناسب یکی از عوامل مهم در یادگیری گفتار و زبان است. کم شنوایی ممکن است باعث تاخیر در رشد واژگان، مشکل در جمله سازی، اختلال تلفظ و دشواری در درک دستورهای کلامی شود.
در بزرگسالان نیز مشکلاتی مانند دشواری در درک مکالمه به خصوص در محیط های شلوغ افزایش صدای تلویزیون و کاهش مشارکت در ارتباطات اجتماعی دیده می شود. تشخیص زود هنگام، ارزیابی دقیق شنوایی، استفاده مناسب از وسایل کمک شنوایی و در صورت نیاز گفتاردرمانی و توانبخشی می توانند به کاهش پیامد های کم شنوایی کمک کنند.
در صورت مشاهده نشانه های مشکوک مراجعه برای ارزیابی تخصصی در مجموعه هایی مانند کلینیک جلفا می تواند نخستین قدم برای مشخص شدن وضعیت شنوایی و انتخاب مسیر مناسب درمان و توانبخشی باشد.

