اختلال بلع در کودکان و نوزادان یکی از مشکلاتی است که می تواند توانایی کودک برای مکیدن، جویدن، کنترل غذا در دهان و انتقال ایمن آن به معده را تحت تاثیر قرار دهد. این اختلال گاهی از همان ماه های ابتدایی زندگی و هنگام شیر خوردن خود را نشان می دهد و گاهی نیز با شروع غذای کمکی یا مصرف غذاهای جامد آشکار می شود.
سرفه یا خفگی هنگام شیر خوردن، طولانی شدن وعده غذایی، بیرون ریختن مایعات از دهان، تغییر صدا بعد از بلع، امتناع از غذا خوردن و افزایش وزن ناکافی از جمله علائمی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. دیسفاژی یا اختلال بلع می تواند در قسمت های مختلف مسیر بلع ایجاد شود و در صورت بی توجهی عوارضی مانند کم آبی، سوء تغذیه و مشکلات تنفسی ایجاد کند.
بلع یک فرایند ساده به نظر می رسد اما در واقع به هماهنگی دقیق عضلات دهان، زبان، حلق، حنجره و مری و همچنین سیستم عصبی نیاز دارد. کودک باید بتواند غذا یا شیر را دریافت کند، آن را در دهان کنترل کند و سپس بدون ورود مواد غذایی به مسیر تنفسی آن را به سمت مری هدایت کند.
وقتی کودک در یکی از این مراحل دچار مشکل می شود ممکن است با دیسفاژی یا اختلال بلع مواجه باشیم.
اختلال بلع با اختلال تغذیه یکسان نیست هرچند این دو مشکل می توانند هم زمان وجود داشته باشند. اختلال تغذیه ممکن است شامل مشکلات رفتاری، حسی یا مهارتی در خوردن باشد در حالی که دیسفاژی مستقیماً به مشکل در پردازش و انتقال غذا یا مایعات در مسیر بلع مربوط می شود. این مشکل می تواند در نوزادان نارس، کودکان دارای مشکلات عصبی، برخی بیماری های مادرزادی، اختلالات ساختاری دهان و حلق یا حتی کودکانی که مشکل مشخص پزشکی ندارند مشاهده شود.
علائم اختلال بلع در نوزادان همیشه واضح نیستند و ممکن است والدین آنها را با بی قراری، کولیک یا بی اشتهایی اشتباه بگیرند. برخی از مهم ترین نشانه ها عبارت اند از:
برخی منابع تخصصی تغییرات تنفسی مانند تنفس سریع، وقفه تنفسی و احتقان یا صداهای غیرطبیعی تنفسی در زمان تغذیه را نیز از علائم مهم مشکلات تغذیه و بلع در کودکان می دانند.
در کودکان بزرگ تر نشانه های اختلال بلع ممکن است با مشکلات مربوط به جویدن و خوردن غذاهای جامد بیشتر مشخص شوند. برخی علائم عبارت اند از:
برخی کودکان ممکن است فقط با غذاهای خاصی مشکل داشته باشند برای مثال، غذاهای خشک، سفت یا دارای بافت خاص را نپذیرند اما غذاهای نرم را به راحتی بخورند.
اختلال بلع یک بیماری واحد نیست و می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. علت اصلی باید پس از ارزیابی کودک مشخص شود.
نوزادان نارس ممکن است در هماهنگی مکیدن، بلع و تنفس مشکل داشته باشند. این موضوع می تواند روند تغذیه دهانی را دشوار کند. مشکلات تغذیه در نوزادان نارس به ویژه در بخش مراقبت های ویژه نوزادان مورد توجه قرار می گیرد.
برخی بیماری ها یا آسیب های عصبی می توانند کنترل عضلات مورد نیاز برای بلع را کاهش دهند. برای مثال:
در این شرایط ممکن است کودک علاوه بر مشکل بلع در کنترل سر، زبان، فک یا عضلات دهان نیز مشکل داشته باشد.
برخی ناهنجاری های ساختاری دهان و کام می توانند بر مکیدن و تغذیه نوزاد تاثیر بگذارند. در بعضی موارد خطر ورود مواد به راه هوایی نیز افزایش می یابد و کودک به روش تغذیه متناسب با شرایط خود نیاز دارد.
کودک باید بتواند زبان و فک را برای کنترل و آماده سازی غذا به درستی حرکت دهد. ضعف یا ناهماهنگی حرکات دهان می تواند باعث شود غذا در دهان باقی بماند یا کودک نتواند آن را به خوبی آماده بلع کند.
برخی مشکلات ساختاری یا حرکتی مری می توانند باعث احساس گیر کردن غذا، برگشت غذا یا دشواری در انتقال آن به معده شوند.
رفلاکس معده می تواند در برخی کودکان با مشکلات تغذیه همراه باشد. البته هر نوزادی که شیر بالا می آورد الزاماً دچار اختلال بلع نیست و باید میان بالا آوردن طبیعی شیر و مشکلات تغذیه ای جدی تفاوت گذاشت.
برخی کودکان نسبت به بافت، دما، بو یا ظاهر غذا حساسیت زیادی دارند. این مسئله ممکن است باعث محدود شدن رژیم غذایی یا امتناع از برخی غذاها شود و در بعضی موارد همراه با مشکل بلع دیده شود.
اگر اختلال بلع شدید باشد یا برای مدت طولانی درمان نشود ممکن است پیامد های مختلفی ایجادان و کام می توانند بر مکیدن و تغذیه نوزاد تاثیر بگذارند. در بعضی موارد خطر ورود مواد به راه هوایی نیز افزایش می یابد و کودک به روش تغذیه متناسب با شرایط خود نیاز دارد.
کودک باید بتواند زبان و فک را برای کنترل و آماده سازی غذا به درستی حرکت دهد. ضعف یا ناهماهنگی حرکات دهان می تواند باعث شود غذا در دهان باقی بماند یا کودک نتواند آن را به خوبی آماده بلع کند.
برخی مشکلات ساختاری یا حرکتی مری می توانند باعث احساس گیر کردن غذا، برگشت غذا یا دشواری در انتقال آن به معده شوند.
رفلاکس معده می تواند در برخی کودکان با مشکلات تغذیه همراه باشد. البته هر نوزادی که شیر بالا می آورد الزاماً دچار اختلال بلع نیست و باید میان بالا آوردن طبیعی شیر و مشکلات تغذیه ای جدی تفاوت گذاشت.
برخی کودکان نسبت به بافت، دما، بو یا ظاهر غذا حساسیت زیادی دارند. این مسئله ممکن است باعث محدود شدن رژیم غذایی یا امتناع از برخی غذاها شود و در بعضی موارد همراه با مشکل بلع دیده شود.
اگر اختلال بلع شدید باشد یا برای مدت طولانی درمان نشود ممکن است پیامد های مختلفی ایجاد کند.
وقتی کودک نمی تواند مقدار کافی شیر یا غذا دریافت کند دریافت انرژی و مواد مغذی کاهش پیدا می کند. در نتیجه ممکن است وزن گیری و رشد او تحت تاثیر قرار گیرد.
اگر کودک نتواند مایعات را به خوبی مصرف کند خطر کم آبی افزایش پیدا می کند. کاهش ادرار، خشکی دهان و بی حالی
گفتاردرمانگر متخصص در حوزه تغذیه و بلع کودکان می تواند نقش مهمی در ارزیابی و درمان داشته باشد و در موارد لازم با پزشک متخصص اطفال، متخصص گوارش، متخصص گوش و حلق و بینی، متخصص مغز و اعصاب و متخصص تغذیه همکاری کند. رویکرد چند تخصصی در مدیریت مشکلات تغذیه و بلع کودکان اهمیت ویژه ای دارد.
در صورتی که ارزیابی اولیه احتمال مشکل بلع را مطرح کند پزشک یا تیم درمان ممکن است آزمایش های تخصصی تری درخواست کند.
در این روش روند بلع کودک با تصویربرداری بررسی می شود تا مشخص شود غذا یا مایعات در چه مرحله ای از بلع دچار مشکل می شوند و آیا احتمال ورود آنها به راه هوایی وجود دارد یا خیر.
در برخی شرایط ارزیابی آندوسکوپیک بلع نیز می تواند برای بررسی عملکرد حلق و حنجره مورد استفاده قرار گیرد. انتخاب آزمایش به سن کودک، علائم، شرایط پزشکی و نظر تیم درمان بستگی دارد.
درمان اختلال بلع برای همه کودکان یکسان نیست. برنامه درمان باید بر اساس علت، سن کودک، مرحله ای از بلع که دچار مشکل شده و وضعیت رشد و سلامت عمومی او تنظیم شود. اهداف اصلی درمان عبارت اند از:
راهنمای تخصصی ASHA نیز بر این موضوع تاکید دارد که روش درمان باید متناسب با سن، توانایی های شناختی و جسمی کودک و نوع مشکل بلع انتخاب شود.
گاهی تغییر وضعیت بدن کودک می تواند به افزایش ایمنی و کارایی تغذیه کمک کند. برای نوزادان نیز ممکن است وضعیت های خاص تغذیه بر اساس ارزیابی متخصص توصیه شود.
در نوزادانی که هنگام شیر خوردن دچار سرفه یا خفگی می شوند ممکن است لازم باشد سرعت جریان شیر، نوع شیشه یا سرشیشه وضعیت قرارگیری و زمان بندی تغذیه بررسی شود.
برای برخی کودکان غذاهای نرم، پوره شده یا با بافت مناسب ممکن است ایمن تر باشند. در بعضی موارد نیز غلظت مایعات با نظر متخصص تغییر می کند. البته غلظت دهی شیر یا مایعات برای نوزاد نباید خود سرانه انجام شود زیرا می تواند روی دریافت مواد مغذی و وضعیت سلامت کودک تاثیر بگذارد و انتخاب روش مناسب باید بر اساس ارزیابی تخصصی انجام شود.
گفتاردرمانگر متخصص در تغذیه و بلع کودکان می تواند مهارت های مربوط به مکیدن، جویدن، کنترل غذا در دهان و بلع را ارزیابی و در صورت مناسب بودن برنامه درمانی متناسب با کودک طراحی کند.
والدین بخش مهمی از فرایند درمان هستند. آنها باید بدانند کودک چگونه در زمان غذا خوردن قرار بگیرد، چه غذاهایی برای او مناسب تر است، چه علائمی نیاز به توقف تغذیه دارد و چگونه وعده های غذایی را ایمن تر کنند.
در صورت مشاهده علائم اختلال بلع در نوزاد یا کودک ارزیابی تخصصی می تواند به شناسایی علت و انتخاب روش درمان مناسب کمک کند. کلینیک جلفا نیز در زمینه ارزیابی، مشاوره و درمان مشکلات مرتبط با کودکان فعالیت دارد و می تواند در مسیر بررسی مشکلات تغذیه و بلع از ارزیابی اولیه تا انتخاب رویکرد درمانی مناسب در کنار خانواده باشد.
در چنین شرایطی هدف فقط این نیست که کودک بیشتر غذا بخورد بلکه باید مشخص شود آیا غذا و مایعات را به شکل ایمن و متناسب با نیازهای رشدی خود دریافت می کند یا خیر. ارزیابی تخصصی می تواند به شناسایی مشکلات مکیدن، جویدن، کنترل غذا و بلع کمک کند.
اگر یکی از علائم زیر به صورت مکرر دیده شود بهتر است موضوع با پزشک یا متخصص مربوطه مطرح شود:
وجود یک علامت به تنهایی لزوماً به معنای دیسفاژی نیست اما تکرار چند علامت اهمیت بررسی تخصصی را بیشتر می کند.
برخی علائم می توانند نشانه یک وضعیت اورژانسی باشند. اگر کودک نمی تواند نفس بکشد، دچار کبودی می شود، به شدت خفه شده یا نمی تواند آب و مایعات را ببلعد نباید منتظر نوبت معمولی درمان ماند و باید فوراً اقدامات اورژانسی انجام شود.
همچنین اگر کودک ناگهان دچار ناتوانی در بلع، آبریزش شدید دهان، عق زدن یا استفراغ و احساس گیر کردن چیزی در گلو شود نیاز به ارزیابی فوری دارد.
در بسیاری از موارد می توان با شناسایی علت و طراحی برنامه مناسب، عملکرد تغذیه و بلع کودک را بهبود داد. اما نتیجه درمان به علت زمینه ای، شدت مشکل، سن کودک و وجود بیماری های همراه بستگی دارد.
برخی کودکان تنها به اصلاح روش تغذیه و آموزش والدین نیاز دارند در حالی که کودکان دیگر ممکن است به درمان طولانی تر و همکاری چند متخصص نیاز داشته باشند. به همین دلیل بهتر است والدین از توصیه های عمومی و تمرین های خود سرانه پرهیز کنند و برنامه درمانی را بر اساس ارزیابی تخصصی دریافت کنند.
خیر. بالا آوردن شیر در نوزادان می تواند دلایل مختلفی داشته باشد و همیشه به معنی دیسفاژی نیست. اگر این مشکل با سرفه، خفگی، مشکلات تنفسی، کاهش وزن یا اختلال در تغذیه همراه باشد ارزیابی تخصصی اهمیت بیشتری پیدا می کند.
بله. اگر کودک نتواند شیر یا غذای کافی و ایمن دریافت کند ممکن است دریافت انرژی و مواد مغذی او کاهش پیدا کند و رشد و وزن گیری تحت تأثیر قرار گیرد.
تمرین های درمانی باید پس از ارزیابی و متناسب با مشکل کودک انتخاب شوند. انجام تمرین یا تغییر غلظت غذا و مایعات بدون تشخیص دقیق می تواند نامناسب یا حتی خطرناک باشد.
اختلال بلع در کودکان و نوزادان می تواند از یک مشکل خفیف در مکیدن یا جویدن تا اختلال جدی در انتقال ایمن غذا و مایعات به معده متفاوت باشد. سرفه و خفگی هنگام شیر خوردن، طولانی شدن وعده های غذایی، تغییر صدا پس از بلع، امتناع از غذا، نگه داشتن غذا در دهان، عفونت های تنفسی مکرر و وزن گیری ناکافی از علائمی هستند،که باید جدی گرفته شوند.
دیسفاژی در صورت وجود می تواند خطر سوء تغذیه، کم آبی و عوارض تنفسی را افزایش دهد به همین دلیل تشخیص زود هنگام اهمیت زیادی دارد. ارزیابی توسط تیم تخصصی و در صورت نیاز گفتاردرمانگر متخصص بلع کودکان به تعیین علت و انتخاب روش مناسب درمان کمک می کند. کلینیک جلفا نیز می تواند در مسیر ارزیابی، مشاوره و درمان مشکلات تغذیه و بلع کودکان در کنار خانواده ها قرار گیرد.

